باکتری های فاقد دیواره سلولی
مایکوپلاسماتاسه ها، کوچکترین ارگانیسم های آزادند که قادر به تولیدمثل هستند. آنها حتی از برخی از ویروس های بزرگ کوچکترند. مایکوپلاسماتاسه ها منحصر به فردند زیرا دیواره سلولی پپتید و گلیکان ندارند. تنها لایه ی محافظتی آنها یک غشای سلولی است که پر از استرول اند ( مثل کلسترول ) تا از ارگانل های سلول در برابر عوامل محیطی محافظت کند. به این دلیل که دیواره سلولی محکمی ندارند، به اشکال متنوعی از دایره تا مستطیل در می آیند بنابراین به اشکال کوکسی و استوانه ای قابل تقسیم نیستند.
عدم وجود دیواره سلولی باعث ناکار آمد بودن آنتی بیوتیک های مهاجم به دیواره می شود ( پنی سیلین و سفالوسپورین ) ولی آنتی بیوتیک های ضد ریبوزومی اریترومایسین و تتراسایکلین موثرند.
دو گونه ی پاتوژن از مایکوپلاسماتاسه ها وجود دارد: مایکوپلاسما پنومونیه و اوره پلاسما اوره الیتیکوم.
پنی سیلین و سفالوسپورین قادر به از بین بردن غشای سلول نیستند، در حالی که در تخریب دیواره سلولی استرپتوکوکوس گرم مثبت موفق هستند.
اوره پلاسما اوره الیتیکوم
(مایکوپلاسمای گروه- T )
دست نگه دارید!!! چرا این گونه از مایکوپلاسماتاسه ها « مایکوپلاسما » نام ندارند؟
هدف فردی که نام این ارگانیسم کوچک را نهاده، این بوده که شما هرگز فراموش نکنید اوره پلاسما دوست دارد در ادرار شنا کرده و برای شکستن اوره، اوره آز تولید می کند ( بنابراین اوره الیتیک نام دارد ). گاهی نیز T – strain Mycoplasma نامیده می شود، زیرا هنگام کشت کلونی های کوچک تولید می کند.
اوره پلاسما اوره الیتیکوم جزء فلور نرمال در 60% زنان فعال از نظر جنسی و سالم هستند و معمولا مجاری تحتانی ادرار را عفونی کرده و باعث یورتریت می شوند. یورتریت با سوزش ادرار و گاهی ترشح موکوز زرد رنگ از اورترا مشخص می شود. نایسریا گونوره و کلامیدیا تراکوماتیس دو باکتری دیگرند که اورتریت ایجاد می کنند. ( فصل 12 صفحه ی 80 را ببینید )
اوره پلاسما اوره الیتیکوم با متابولیزه کردن اوره به آمونیاک و کربن دی اکسید کربن مشخص می شود.